Herpes genitalis

Symptomen

  • Pijnlijke blaasjes rond en op de geslachtsdelen
  • Pijn bij het plassen
  • Abnormale vaginale afscheiding

Wat is het?

Herpes genitalis is een infectie die wordt veroorzaakt door een virus. Er zijn twee typen van dit virus, namelijk HSV-1 (herpes simplex-1) en HSV-2 (herpes simplex-2). HSV-1 is de belangrijkste verwekker van de bekende koortslip (herpes labialis). Herpes genitalis wordt in 80 procent van de gevallen veroorzaakt door HSV-2. De eerste verschijnselen – jeuk en pijn rond penis, vagina en anus – ontstaan vier tot zeven dagen na de besmetting. Daarna verschijnen er kleine pijnlijke blaasjes en bultjes op de huid van de geslachtsdelen of rond de anus. Het plassen kan pijn gaan doen en de lymfeklieren in de liezen kunnen groter en gevoelig worden. De blaasjes breken open en vloeien samen tot zweertjes. Op de zweertjes ontstaan korstjes. Deze drogen in. Na twee tot drie weken zijn de zichtbare afwijkingen weer verdwenen. Een eerste infectie met het herpes-genitalisvirus kan gepaard gaan met koorts en een gevoel van ziek zijn. Na genezing verdwijnt het virus niet uit het lichaam maar blijft aanwezig in de zenuwen van het bekken. Door een meestal onbekende oorzaak wordt het virus soms weer actief en treden er nieuwe infecties op. De verschijnselen zijn dan vaak minder heftig en korter van duur. Complicaties zijn zeldzaam. In een enkel geval kan de infectie opstijgen naar de baarmoeder of eierstokken. Het herpes-simplexvirus kan tijdens de bevalling worden overgedragen op de baby. Bij een eerste infectie wordt daarom meestal besloten tot een bevalling met de keizersnede.

Symptoomcheck: Herpes genitalis

Herpes genitalis is een infectie die wordt veroorzaakt door een virus. Er zijn twee typen van dit virus, namelijk HSV-1 (herpes simplex-1) en HSV-2 (herpes simplex-2). HSV-1 is de belangrijkste verwekker van de bekende koortslip (herpes labialis). Herpes genitalis wordt in 80% van de gevallen veroorzaakt door HSV-2. Herpes genitalis is een geslachtsziekte (SOA, zie: geslachtsziekten bij de man en bij de vrouw) en wordt overgedragen door seksueel contact.

Hoe kom je eraan?

Herpes genitalis is een geslachtsziekte (SOA) en wordt overgedragen door seksueel contact.

Wat kunt u zelf doen?

Bent u eenmaal besmet, dan kunt u zelf niets meer doen. Condoomgebruik tijdens een infectie voorkomt niet altijd een besmetting. Gebruik van een condoom ter bescherming is niet nodig als uw partner ook een herpes-genitalisinfectie heeft doorgemaakt. Na het verdwijnen van de blaasjes en zweertjes is de kans op het overdragen van het virus zeer gering maar niet geheel en al verdwenen. Mannen moeten een afspraak maken bij de huisarts als er sprake is van een branderig gevoel tijdens het plassen en van pijnlijke blaasjes of zweertjes rond penis en anus. Vrouwen moeten een afspraak maken als er sprake is van abnormale vaginale afscheiding, pijn tijdens het plassen of van pijnlijke blaasjes rond vagina of anus. Vaak is er al pijn of jeuk nog voordat er aan de huid of slijmvliezen iets te zien is. Tijdens een zwangerschap is het verstandig het de verloskundige of huisarts te melden als u en/of uw partner een herpes-genitalisinfectie heeft/hebben doorgemaakt. De huisarts zal meestal in staat zijn op grond van uw klachten en de verschijnselen de diagnose herpes genitalis te stellen. Soms is het nodig een kweek af te nemen voor verder onderzoek.

Wat doet de dokter?

Geen enkele behandeling kan herpes genitalis genezen, maar wel kunnen ernst en duur van de klachten worden verminderd. Bij geringe klachten zal de huisarts zinkolie voorschrijven, eventueel met een pijnstillende stof. Bij ernstige klachten kan de huisarts besluiten te behandelen met een antivirus (antiviraal) middel. Dit antivirale middel kan ook in een onderhoudsdosering worden gebruikt bij regelmatig terugkerende infecties met herpes genitalis. Ook als u geen klachten heeft is het mogelijk dat u de infectie bij het vrijen doorgeeft. Maar de kans daarop is heel klein. Tijdens een eerste infectie zal het virus enkele weken via de beschadigde huid en slijmvliezen worden uitgescheiden. Bij een tweede of volgende infectie is deze periode meestal korter.