Hepatitis B

Symptomen

  • Moeheid, misselijkheid, slechte eetlust
  • Geelzucht
  • Lichte verkleuring van de ontlasting, donkere verkleuring van de urine

Wat is het?

Hepatitis betekent leverontsteking. Verschillende micro-organismen kunnen daarvan de oorzaak zijn. Vooral virussen, zoals de hepatitis A, hepatitis B en hepatitis C virussen, het pfeiffervirus (Epstein Bar virus) en het Cytomegalie virus. Hepatitis B is een erg besmettelijke aandoening. Het virus wordt overgebracht via bloed, sperma en vaginaal vocht. Minimale hoeveelheden besmet vocht zijn daarvoor al voldoende. De ziekte kan licht verlopen. Je kunt er ook goed ziek van zijn en soms leidt het in korte tijd tot de dood (fulminante hepatitis). In verreweg de meeste gevallen volgt volledig herstel, na één tot twee maanden. Bij sommigen (vijf tot tien procent) wordt de ziekte echter chronisch, wat kan leiden tot langzaam toenemende beschadiging van de lever (levercirrose). Sommigen blijven langdurig drager van het virus en vormen een blijvende bron van besmetting voor anderen. Zelf hebben ze intussen geen klachten meer. Belangrijkste verschijnselen van hepatitis-b zijn moeheid, misselijkheid en geelzucht. De ontlasting wordt licht, de urine juist donker. De ziekte kan ook minder typisch verlopen, zonder veel klachten of met klachten als misselijkheid, slechte eetlust en vermoeidheid. De klachten en verschijnselen bij hepatitis zijn het gevolg van een ontsteking van de lever. Als de lever daardoor niet goed functioneert, wordt er veel minder gal uitgescheiden. Daardoor wordt de ontlasting lichter, tot grijs van kleur. De galkleurstoffen hopen zich op in het bloed en in de huid, waardoor men geel wordt. Een deel van die galstoffen wordt nu door de nieren uitgescheiden. Daardoor krijgt de urine een donkerbruine kleur.

Symptoomcheck: Hepatitis

Hepatitis betekent leverontsteking. Verschillende micro-organismen kunnen daarvan de oorzaak zijn. Met behulp van deze test kunt u erachter komen in hoeverre de symptomen en oorzaken van hepatitis op uw situatie van toepassing zijn. De test geeft geen definitieve diagnose. Wij adviseren u wanneer nodig om een arts te raadplegen. De test is anoniem. Er wordt niet gevraagd naar uw naam en adresgegevens.

Hoe kom je eraan?

Door de wijze van besmetting zijn er zekere risicogroepen: intraveneuze drugsgebruikers, medisch personeel, mensen met risicovol seksueel gedrag. Drugsgebruikers gebruiken nogal eens elkaars injectiespuiten en -naalden. Men kan ook besmet raken door het gebruik van niet-gesteriliseerde naalden in piercing- en tatouageshops. Onder medisch personeel komen nogal eens “prikaccidenten” voor. Baby”s kunnen bij de bevalling besmet worden als de moeder draagster is van het virus. Onveilig vrijen is ook een geschikte manier om hepatitis op te lopen. Omdat het virus voorkomt in het bloed, sperma en het vaginale vocht kan men op alle mogelijke manieren besmet worden, oraal, anaal of rectaal.

Wat kunt u zelf doen?

Voorkomen is nog steeds het beste medicijn. Daarom: vrij veilig en gebruik condooms. De overheid stelt zo mogelijk gratis spuiten en injectienaalden beschikbaar voor druggebruikers. Zeker als u weet dat u drager bent van het virus dient voorzichtig te zijn en er zoveel mogelijk op toe te zien dat anderen niet met uw bloed in aanmerking kunnen komen, door wonden goed te verbinden, verbandmiddelen te vernietigen, door uw tandenborstel niet uit te lenen, enzovoort. Als u tot een risicogroep behoort is het verstandig zich te laten vaccineren.

Wat doet de dokter?

  • Krijgt iemand geelzucht, raadpleeg dan de arts. Deze zal met een bloedtest uitzoeken wat de oorzaak is. Dat kan een virus zijn (zie boven), maar vooral op oudere leeftijd zijn er ook andere mogelijke oorzaken (galstenen, gezwel van de galwegen of van de alvleesklier, gebruik van bepaalde medicijnen). Is het Hepatitis B virus de veroorzaker, dan is behandeling niet mogelijk. Er bestaan geen medicijnen om het virus te bestrijden. Verloopt de infectie heftig dan kan opname nodig zijn. Dan wordt een ondersteunende behandeling gegeven. Na vier tot acht weken volgt meestal spontaan genezing. Vermoeidheid kan nog lang daarna blijven bestaan. Chronische hepatitis en ook chronisch dragerschap van het hepatitis B virus kunnen de laatste jaren steeds beter worden behandeld, onder andere met interferon.
  • De GGD moet worden gewaarschuwd. Deze zal nagaan of personen in de directe omgeving van de patiënt verhoogd risico lopen. Die kunnen worden gevaccineerd.