Bloedverlies tussen de menstruaties

Symptomen

  • Onregelmatig bloedverlies
  • Het normale menstruatiepatroon is nog wel herkenbaar

Wat is het?

Onregelmatig, tussentijds bloedverlies valt in twee vormen te verdelen. Er is de vorm waarin geen patroon meer in het bloedverlies kan worden ontdekt en de vorm waarin weliswaar sprake is van onregelmatig bloedverlies maar waar nog wel een normaal menstruatiepatroon herkenbaar blijft. In het laatste geval spreken we van tussentijds bloedverlies. Hier bespreken we de vorm van bloedverlies waarbij een normaal menstruatiepatroon herkenbaar blijft. Treedt het bloedverlies vooral op na het vrijen, dan spreken we van contactbloedingen. Tussentijds bloedverlies komt soms ook wel voor bij gebruik van de pil of van het spiraaltje.

Symptoomcheck: Menstruatieklachten

De menstruatiecyclus is de tijdsperiode tussen het begin van een menstruatie tot aan het begin van de volgende menstruatie. In deze periode wordt het baarmoederslijmvlies (als er geen innesteling van een bevruchte eicel heeft plaatsgevonden) afgestoten. Er vindt een eisprong plaats. Het slijmvlies in de baarmoeder komt weer tot rijping totdat het opnieuw wordt afgestoten. Bij de meeste vrouwen ligt de duur van deze cyclus tussen de 24 en 35 dagen. Het gemiddelde ligt op 28 dagen. Hoewel sommige vrouwen 'er de klok op gelijk kunnen zetten' is de cyclusduur bij veel vrouwen variabel. Als de cyclusduur echter langer is dan 5 weken spreken we van oligomenorroe (= weinig frequente menstruatie). Sommige vrouwen menstrueren slechts enkele malen per jaar en bij sommigen blijft de menstruatie helemaal weg. In dat geval spreken we van amenorroe. Met behulp van deze test kun je zien of je iets aan de klachten kunt doen door je leefstijl aan te passen.

Hoe kom je eraan?

Onregelmatig bloedverlies kan worden veroorzaakt door afwijkingen van de baarmoedermond. Kenmerkend zijn de contactbloedingen. Deze treden vooral op na het vrijen. Ook kan het zijn dat het slijmvlies van de baarmoedermond is ontstoken. In een enkel geval is er sprake van kanker van de baarmoedermond. Maar gelukkig is de oorzaak meestal volkomen onschuldig. De baarmoedermond is soms bekleed met een erg dunne en kwetsbare cellaag (ectropion) die gemakkelijk beschadigd raakt. Ook kunnen er afwijkingen in de baarmoeder zelf zijn. Zoals een poliep in de baarmoederholte of een ontsteking van het slijmvlies van de baarmoederholte. Vleesbomen (myomen) zijn goedaardige verdikkingen in de spierwand van de baarmoeder. Veel vrouwen (50 procent) ontwikkelen in hun vruchtbare levensfase een of meer vleesbomen. Soms kunnen die erg groot worden. Door de vleesbomen kan de baarmoeder niet meer goed samentrekken. Dit kan leiden tot heftig bloedverlies. Ook kunnen vleesbomen doorbloedingsstoornissen in de baarmoederwand en het slijmvlies veroorzaken. Een en ander kan leiden tot onregelmatig bloedverlies.

Wat kunt u zelf doen?

Houd een menstruatiekalender bij. Noteer op welke dagen u bloedverlies heeft gehad, eventueel met een aantekening over de hevigheid. Dit kan helpen een patroon in het bloedverlies vast te stellen.

Wat doet de dokter?

Aan de hand van wat u de huisarts vertelt, van uw menstruatiekalender en van zijn bevindingen bij onderzoek zal deze een diagnose trachten te stellen. Om te voelen of er sprake is van vleesbomen of afwijkingen aan de eierstokken of eileiders is een inwendig onderzoek nodig. Tijdens dit onderzoek zal hij ook de baarmoedermond bekijken en zonodig een uitstrijkje maken en/of een kweek afnemen. Als de oorzaak van het bloedverlies onduidelijk blijft, moet u zich door een gynaecoloog verder laten onderzoeken. Deze zal een uitstrijkje afnemen van de baarmoedermond en een echoscopie verrichten. Met geluidsgolven wordt de baarmoeder zichtbaar en kan er worden bekeken of er poliepen, vleesbomen of andere afwijkingen aanwezig zijn. Hij kan ook een hysteroscopie verrichten. Via een kijkbuisje kan het inwendige van de baarmoeder worden beoordeeld. Afhankelijk van de oorzaak kan de juiste behandeling worden ingesteld. Bij een geïrriteerde baarmoedermond wil bevriezen nog wel eens goed helpen. Bij slijmvliesafwijkingen in de baarmoeder is curettage de aangewezen weg. En bij myomen helpt de pil. Als er kanker van de baarmoedermond wordt geconstateerd, moet een deel van de baarmoedermond worden verwijderd. Is de kanker te ver doorgegroeid dan moeten de hele baarmoeder en de eierstokken worden verwijderd. Worden er geen afwijkingen gevonden, dan is de gewone pil vaak effectief in het reguleren van de cyclus. Een andere mogelijkheid is dat er een hormoonbevattend spiraaltje wordt ingebracht. Dit geeft zo’n kleine hoeveelheid hormoon af dat het hormoon alleen in de baarmoeder werkzaam is. De normale hormooncyclus gaat gewoon door, maar het baarmoederslijmvlies wordt zo dun dat na enige maanden het bloedverlies (vrijwel) geheel verdwijnt.