Bloedverlies na de overgang

Symptomen

  • Vaginaal bloedverlies nadat de menstruatie al een jaar of langer is weggebleven

Wat is het?

De meeste vrouwen raken tussen hun 45e en 55e in de overgang. De menstruatie wordt onregelmatig (met soms meer, soms minder bloedverlies) en houdt geleidelijk op. Als er een jaar of langer na de laatste menstruatie toch weer bloedverlies optreedt, moet worden nagegaan wat hiervan de oorzaak is.

Symptoomcheck: Bloedverlies-na-overgang

De meeste vrouwen raken tussen hun 45e en 55e in de overgang. De menstruatie wordt onregelmatig (met soms meer, soms minder bloedverlies) en houdt geleidelijk op. Als er een jaar of langer na de laatste menstruatie toch weer bloedverlies optreedt, moet worden nagegaan wat hiervan de oorzaak is.

Hoe kom je eraan?

Meestal zal de oorzaak onschuldig zijn, vaak is er sprake van een beschadiging van het na de overgang kwetsbaar geworden slijmvlies van de vagina. Toch is er in tien procent van de gevallen sprake van een kwaadaardige aandoening van de baarmoeder.

Wat kunt u zelf doen?

Ook al stopt het bloedverlies spontaan dan mag u zich hierdoor nog niet laten geruststellen. U moet toch contact opnemen met uw huisarts.

Wat doet de dokter?

Vaginaal bloedverlies ontstaat meestal in de baarmoeder. Omdat de huisarts het inwendige van uw baarmoeder niet kan onderzoeken zal hij u bijna altijd doorverwijzen naar de gynaecoloog. De gynaecoloog zal de baarmoedermond onderzoeken en een uitstrijkje maken. Laboratoriumonderzoek van de met behulp van het uitstrijkje verkregen cellen zal uitwijzen of er sprake is van baarmoederhalskanker of een voorstadium daarvan. De gynaecoloog zal ook een echoscopisch onderzoek van de baarmoeder verrichten. Hiermee wordt het inwendige van de baarmoeder goed zichtbaar. Afwijkingen die met dit onderzoek gevonden kunnen worden zijn onder andere vleesbomen, poliepen van het slijmvlies van de baarmoeder of een abnormale verdikking van het slijmvlies. Is er sprake van een abnormaal dik baarmoederslijmvlies, dan kan dat erop duiden dat het slijmvlies onder invloed van resterende hormonale activiteit toch is gaan groeien en is gaan “lekken”. Maar het kan er ook op wijzen dat zich een kwaadaardige celwoekering ontwikkeld heeft. Zijn er inderdaad afwijkingen aan het slijmvlies aangetroffen, dan moet er altijd curettage plaatsvinden. Baarmoederkanker kan vaak goed worden behandeld. In ieder geval betekent het dat de baarmoeder en meestal ook de eierstokken weggenomen moeten worden.